dignificar

< lat tardío dignificāre
  1. v t Dar dignidade a alguén ou a algunha cousa. Ex: Co seu traballo os músicos galegos dignificaron a nosa música.

Citas

  • Co seu traballo os músicos galegos dignificaron a nosa música.
Verbo: dignificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignifico

dignificas

dignifica

dignificamos

dignificades

dignifican

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignificaba

dignificabas

dignificaba

dignificabamos

dignificabades

dignificaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignifiquei

dignificaches

dignificou

dignificamos

dignificastes

dignificaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignificara

dignificaras

dignificara

dignificaramos

dignificarades

dignificaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignificarei

dignificarás

dignificará

dignificaremos

dignificaredes

dignificarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignificaría

dignificarías

dignificaría

dignificariamos

dignificariades

dignificarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignifique

dignifiques

dignifique

dignifiquemos

dignifiquedes

dignifiquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignificase

dignificases

dignificase

dignificasemos

dignificasedes

dignificasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignificar

dignificares

dignificar

dignificarmos

dignificardes

dignificaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

dignifica

-

-

dignificade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dignificar

dignificares

dignificar

dignificarmos

dignificardes

dignificaren

Xerundio

dignificando

Participio

dignificado

dignificada

dignificados

dignificadas