desenraizar

< des- + enraizar
  1. v t Arrincar unha planta ou unha árbore de raíz.
  2. v t fig Facer perder un costume, crenza ou vicio.

Citas

  • Desenraizaron o vezo do tabaco cunha campaña publicitaria
  • O temporal desenraizou moitas árbores
Verbo: desenraizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraízo

desenraízas

desenraíza

desenraizamos

desenraizades

desenraízan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraizaba

desenraizabas

desenraizaba

desenraizabamos

desenraizabades

desenraizaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraicei

desenraizaches

desenraizou

desenraizamos

desenraizastes

desenraizaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraizara

desenraizaras

desenraizara

desenraizaramos

desenraizarades

desenraizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraizarei

desenraizarás

desenraizará

desenraizaremos

desenraizaredes

desenraizarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraizaría

desenraizarías

desenraizaría

desenraizariamos

desenraizariades

desenraizarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraíce

desenraíces

desenraíce

desenraicemos

desenraicedes

desenraícen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraizase

desenraizases

desenraizase

desenraizasemos

desenraizasedes

desenraizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraizar

desenraizares

desenraizar

desenraizarmos

desenraizardes

desenraizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desenraíza

-

-

desenraizade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desenraizar

desenraizares

desenraizar

desenraizarmos

desenraizardes

desenraizaren

Xerundio

desenraizando

Participio

desenraizado

desenraizada

desenraizados

desenraizadas