descantar

< des- + cantar
  1. v i Cantar ao son dun instrumento.
Verbo: descantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descanto

descantas

descanta

descantamos

descantades

descantan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantaba

descantabas

descantaba

descantabamos

descantabades

descantaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantei

descantaches

descantou

descantamos

descantastes

descantaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantara

descantaras

descantara

descantaramos

descantarades

descantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantarei

descantarás

descantará

descantaremos

descantaredes

descantarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantaría

descantarías

descantaría

descantariamos

descantariades

descantarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descante

descantes

descante

descantemos

descantedes

descanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantase

descantases

descantase

descantasemos

descantasedes

descantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantar

descantares

descantar

descantarmos

descantardes

descantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

descanta

-

-

descantade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

descantar

descantares

descantar

descantarmos

descantardes

descantaren

Xerundio

descantando

Participio

descantado

descantada

descantados

descantadas