desarmar

< des- + armar
  1. v t
    1. Deixar a alguén sen armas.
    2. BÉL Suprimir ou reducir un Estado as forzas militares, especialmente cando deixa de estar en guerra.
  2. v t Desmontar as pezas que forman parte dunha cousa. Tm v pron.
  3. v t
    1. Deixar a alguén sen argumentos nunha discusión.
    2. Facer variar a actitude hostil de alguén.
  4. v pron
    1. Quedar alguén sen argumentos ou sen resposta nunha discusión.
    2. ariar alguén a súa actitude hostil.

Antónimos

Citas

  • Ante as palabras do adversario desarmouse e non dixo unha palabra
  • Desarmei a cama para poñela noutra habitación
  • Desarmouse cando oíu as súas desculpas
  • O armario vello desarmouse cando o cambiamos de habitación
  • O exército desarmou o inimigo e conquistou o territorio
  • O seu sorriso desarmoume completamente
  • Os seus razoamentos desarmárono e xa non puido dicir nada

Palabras veciñas

Verbo: desarmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmo

desarmas

desarma

desarmamos

desarmades

desarman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmaba

desarmabas

desarmaba

desarmabamos

desarmabades

desarmaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmei

desarmaches

desarmou

desarmamos

desarmastes

desarmaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmara

desarmaras

desarmara

desarmaramos

desarmarades

desarmaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmarei

desarmarás

desarmará

desarmaremos

desarmaredes

desarmarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmaría

desarmarías

desarmaría

desarmariamos

desarmariades

desarmarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarme

desarmes

desarme

desarmemos

desarmedes

desarmen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmase

desarmases

desarmase

desarmasemos

desarmasedes

desarmasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmar

desarmares

desarmar

desarmarmos

desarmardes

desarmaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desarma

-

-

desarmade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desarmar

desarmares

desarmar

desarmarmos

desarmardes

desarmaren

Xerundio

desarmando

Participio

desarmado

desarmada

desarmados

desarmadas