desaquendar

< des- + aquendar
  1. v t Desfacer as quendas que se estableceran para realizar algún traballo. Ex: Desaquendaron os traballos de rega porque faltaban algúns veciños.

Antónimos

Citas

  • Desaquendaron os traballos de rega porque faltaban algúns veciños.

Palabras veciñas

Verbo: desaquendar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendo

desaquendas

desaquenda

desaquendamos

desaquendades

desaquendan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendaba

desaquendabas

desaquendaba

desaquendabamos

desaquendabades

desaquendaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendei

desaquendaches

desaquendou

desaquendamos

desaquendastes

desaquendaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendara

desaquendaras

desaquendara

desaquendaramos

desaquendarades

desaquendaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendarei

desaquendarás

desaquendará

desaquendaremos

desaquendaredes

desaquendarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendaría

desaquendarías

desaquendaría

desaquendariamos

desaquendariades

desaquendarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquende

desaquendes

desaquende

desaquendemos

desaquendedes

desaquenden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendase

desaquendases

desaquendase

desaquendasemos

desaquendasedes

desaquendasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendar

desaquendares

desaquendar

desaquendarmos

desaquendardes

desaquendaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desaquenda

-

-

desaquendade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaquendar

desaquendares

desaquendar

desaquendarmos

desaquendardes

desaquendaren

Xerundio

desaquendando

Participio

desaquendado

desaquendada

desaquendados

desaquendadas