desapuntar

< des- + apuntar
  1. v t Borrar a alguén de algo no que está apuntado.
  2. v pron Excluírse algúen de onde estaba anotado.

Antónimos

Confrontacións

Verbo: desapuntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapunto

desapuntas

desapunta

desapuntamos

desapuntades

desapuntan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntaba

desapuntabas

desapuntaba

desapuntabamos

desapuntabades

desapuntaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntei

desapuntaches

desapuntou

desapuntamos

desapuntastes

desapuntaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntara

desapuntaras

desapuntara

desapuntaramos

desapuntarades

desapuntaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntarei

desapuntarás

desapuntará

desapuntaremos

desapuntaredes

desapuntarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntaría

desapuntarías

desapuntaría

desapuntariamos

desapuntariades

desapuntarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapunte

desapuntes

desapunte

desapuntemos

desapuntedes

desapunten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntase

desapuntases

desapuntase

desapuntasemos

desapuntasedes

desapuntasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntar

desapuntares

desapuntar

desapuntarmos

desapuntardes

desapuntaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desapunta

-

-

desapuntade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapuntar

desapuntares

desapuntar

desapuntarmos

desapuntardes

desapuntaren

Xerundio

desapuntando

Participio

desapuntado

desapuntada

desapuntados

desapuntadas