desamparar

< des- + amparar
  1. v t Deixar sen amparo a alguén.
  2. v t DER
    1. Abandonar unha cousa con renuncia a todo dereito sobre ela.
    2. Desistir ou apartarse dun recurso.
  3. v t MAR Abandonar o casco dun buque inservible.

Sinónimos

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Cando se viu en apuros desamparou a súa familia e marchou para o estranxeiro
Verbo: desamparar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamparo

desamparas

desampara

desamparamos

desamparades

desamparan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamparaba

desamparabas

desamparaba

desamparabamos

desamparabades

desamparaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamparei

desamparaches

desamparou

desamparamos

desamparastes

desampararon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamparara

desampararas

desamparara

desampararamos

desampararades

desampararan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desampararei

desampararás

desamparará

desampararemos

desampararedes

desampararán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desampararía

desampararías

desampararía

desamparariamos

desamparariades

desampararían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desampare

desampares

desampare

desamparemos

desamparedes

desamparen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamparase

desamparases

desamparase

desamparasemos

desamparasedes

desamparasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamparar

desamparares

desamparar

desampararmos

desamparardes

desampararen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desampara

-

-

desamparade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamparar

desamparares

desamparar

desampararmos

desamparardes

desampararen

Xerundio

desamparando

Participio

desamparado

desamparada

desamparados

desamparadas