desamoucar

< des- + amoucar
  1. v t Quitar a tristeza a alguén.
  2. v pron Deixar de estar triste.
  3. v pron Poñerse o ceo claro e sen nubes.

Antónimos

Citas

  • Desamoucouse ao ver a súa familia
  • Non o desamoucou nin dicíndolle as boas novas
  • Xa era mediodía cando se desamoucou o ceo
Verbo: desamoucar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamouco

desamoucas

desamouca

desamoucamos

desamoucades

desamoucan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamoucaba

desamoucabas

desamoucaba

desamoucabamos

desamoucabades

desamoucaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamouquei

desamoucaches

desamoucou

desamoucamos

desamoucastes

desamoucaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamoucara

desamoucaras

desamoucara

desamoucaramos

desamoucarades

desamoucaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamoucarei

desamoucarás

desamoucará

desamoucaremos

desamoucaredes

desamoucarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamoucaría

desamoucarías

desamoucaría

desamoucariamos

desamoucariades

desamoucarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamouque

desamouques

desamouque

desamouquemos

desamouquedes

desamouquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamoucase

desamoucases

desamoucase

desamoucasemos

desamoucasedes

desamoucasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamoucar

desamoucares

desamoucar

desamoucarmos

desamoucardes

desamoucaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desamouca

-

-

desamoucade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamoucar

desamoucares

desamoucar

desamoucarmos

desamoucardes

desamoucaren

Xerundio

desamoucando

Participio

desamoucado

desamoucada

desamoucados

desamoucadas