desabotoar

< des- + abotoar
  1. v t Soltar os botóns dos ollais a unha peza de roupa.
  2. v t Sacar un botón do ollal nunha peza de roupa.
  3. v pron Soltarse algo que estaba abotoado.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Desabotoou o abrigo porque non tiña frío
  • Desabotoou o último botón da camisa
  • Desabotoóuselle o abrigo
Verbo: desabotoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoo

desabotoas

desabotoa

desabotoamos

desabotoades

desabotoan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoaba

desabotoabas

desabotoaba

desabotoabamos

desabotoabades

desabotoaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoei

desabotoaches

desabotoou

desabotoamos

desabotoastes

desabotoaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoara

desabotoaras

desabotoara

desabotoaramos

desabotoarades

desabotoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoarei

desabotoarás

desabotoará

desabotoaremos

desabotoaredes

desabotoarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoaría

desabotoarías

desabotoaría

desabotoariamos

desabotoariades

desabotoarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoe

desabotoes

desabotoe

desabotoemos

desabotoedes

desabotoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoase

desabotoases

desabotoase

desabotoasemos

desabotoasedes

desabotoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoar

desabotoares

desabotoar

desabotoarmos

desabotoardes

desabotoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desabotoa

-

-

desabotoade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabotoar

desabotoares

desabotoar

desabotoarmos

desabotoardes

desabotoaren

Xerundio

desabotoando

Participio

desabotoado

desabotoada

desabotoados

desabotoadas