decuplicar

< lat decuplāre
  1. v t Facer que unha cousa sexa dez veces maior. Ex: Co investimento na bolsa decuplicou a súa fortuna.

Citas

  • Co investimento na bolsa decuplicou a súa fortuna.

Palabras veciñas

Verbo: decuplicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplico

decuplicas

decuplica

decuplicamos

decuplicades

decuplican

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplicaba

decuplicabas

decuplicaba

decuplicabamos

decuplicabades

decuplicaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decupliquei

decuplicaches

decuplicou

decuplicamos

decuplicastes

decuplicaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplicara

decuplicaras

decuplicara

decuplicaramos

decuplicarades

decuplicaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplicarei

decuplicarás

decuplicará

decuplicaremos

decuplicaredes

decuplicarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplicaría

decuplicarías

decuplicaría

decuplicariamos

decuplicariades

decuplicarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplique

decupliques

decuplique

decupliquemos

decupliquedes

decupliquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplicase

decuplicases

decuplicase

decuplicasemos

decuplicasedes

decuplicasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplicar

decuplicares

decuplicar

decuplicarmos

decuplicardes

decuplicaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

decuplica

-

-

decuplicade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decuplicar

decuplicares

decuplicar

decuplicarmos

decuplicardes

decuplicaren

Xerundio

decuplicando

Participio

decuplicado

decuplicada

decuplicados

decuplicadas