danar

< lat damnāre ‘condenar’
  1. v t Causar un dano físico a alguén ou a algo.
  2. v t Botar algo a perder. Tm v pron.
  3. v t Coller a rabia.

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • A xeada danou todos os cultivos
  • As drogas danan o organismo, A lixivia danou a camisa de seda
  • Con esta chuvia a froita danouse toda
  • Esas palabras danarían a calquera persoa
  • O can danouse e tiveron que sacrificalo

Formas incorrectas

perxudicar
Verbo: danar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dano

danas

dana

danamos

danades

danan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danaba

danabas

danaba

danabamos

danabades

danaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danei

danaches

danou

danamos

danastes

danaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danara

danaras

danara

danaramos

danarades

danaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danarei

danarás

danará

danaremos

danaredes

danarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danaría

danarías

danaría

danariamos

danariades

danarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dane

danes

dane

danemos

danedes

danen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danase

danases

danase

danasemos

danasedes

danasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danar

danares

danar

danarmos

danardes

danaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

dana

-

-

danade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

danar

danares

danar

danarmos

danardes

danaren

Xerundio

danando

Participio

danado

danada

danados

danadas