cuñar

< lat cuneāre
  1. v t Marcar algunha cousa facéndolle un gravado ou poñéndolle un selo cun cuño.
  2. v t fig Poñer en circulación un novo concepto ou expresión.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • A Casa da Moeda cuñou unha nova serie de billetes
  • Cuñaron as medallas naquela xoiería, O certificado cuñáronllo no concello
  • Na última edición do diccionario cuñaron novas expresións

Palabras veciñas

Verbo: cuñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuño

cuñas

cuña

cuñamos

cuñades

cuñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñaba

cuñabas

cuñaba

cuñabamos

cuñabades

cuñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñei

cuñaches

cuñou

cuñamos

cuñastes

cuñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñara

cuñaras

cuñara

cuñaramos

cuñarades

cuñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñarei

cuñarás

cuñará

cuñaremos

cuñaredes

cuñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñaría

cuñarías

cuñaría

cuñariamos

cuñariades

cuñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñe

cuñes

cuñe

cuñemos

cuñedes

cuñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñase

cuñases

cuñase

cuñasemos

cuñasedes

cuñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñar

cuñares

cuñar

cuñarmos

cuñardes

cuñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cuña

-

-

cuñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cuñar

cuñares

cuñar

cuñarmos

cuñardes

cuñaren

Xerundio

cuñando

Participio

cuñado

cuñada

cuñados

cuñadas