afociñar

< fociño
  1. v t Bater cos fociños ou coa boca contra algo. Ex: Saltou dende o valo máis alto e afociñou de seguido Ex: Ía pola rúa e afuciñei cun compañeiro de clase ó que non tiña ganas de ver, Eu quería casar pero afuciñei coa negativa da miña noiva

Sinónimos

Citas

  • Ía pola rúa e afuciñei cun compañeiro de clase ao que non tiña ganas de ver, Eu quería casar pero afuciñei coa negativa da miña noiva
  • Saltou dende o valo máis alto e afociñou de seguido

Palabras veciñas

Verbo: afociñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociño

afociñas

afociña

afociñamos

afociñades

afociñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñaba

afociñabas

afociñaba

afociñabamos

afociñabades

afociñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñei

afociñaches

afociñou

afociñamos

afociñastes

afociñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñara

afociñaras

afociñara

afociñaramos

afociñarades

afociñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñarei

afociñarás

afociñará

afociñaremos

afociñaredes

afociñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñaría

afociñarías

afociñaría

afociñariamos

afociñariades

afociñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñe

afociñes

afociñe

afociñemos

afociñedes

afociñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñase

afociñases

afociñase

afociñasemos

afociñasedes

afociñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñar

afociñares

afociñar

afociñarmos

afociñardes

afociñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

afociña

-

-

afociñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afociñar

afociñares

afociñar

afociñarmos

afociñardes

afociñaren

Xerundio

afociñando

Participio

afociñado

afociñada

afociñados

afociñadas