afocañar

  1. v t Realizar un traballo sen habilidade nin maña.
  2. v t Derramar un animal algunha cousa co fociño ou coa boca.
  3. v t p ext Arrincar pequenos anacos de alimentos cos dentes.

Citas

  • Afocañaba no mazá mentres facía o xantar
  • Afocañou no aparello de radio e agora non funciona
  • O can afocañou na bota e agora xa non a podo poñer

Palabras veciñas

Verbo: afocañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocaño

afocañas

afocaña

afocañamos

afocañades

afocañan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañaba

afocañabas

afocañaba

afocañabamos

afocañabades

afocañaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañei

afocañaches

afocañou

afocañamos

afocañastes

afocañaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañara

afocañaras

afocañara

afocañaramos

afocañarades

afocañaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañarei

afocañarás

afocañará

afocañaremos

afocañaredes

afocañarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañaría

afocañarías

afocañaría

afocañariamos

afocañariades

afocañarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañe

afocañes

afocañe

afocañemos

afocañedes

afocañen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañase

afocañases

afocañase

afocañasemos

afocañasedes

afocañasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañar

afocañares

afocañar

afocañarmos

afocañardes

afocañaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

afocaña

-

-

afocañade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afocañar

afocañares

afocañar

afocañarmos

afocañardes

afocañaren

Xerundio

afocañando

Participio

afocañado

afocañada

afocañados

afocañadas