afincar

  1.   fincar.
Verbo: afincar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afinco

afincas

afinca

afincamos

afincades

afincan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afincaba

afincabas

afincaba

afincabamos

afincabades

afincaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afinquei

afincaches

afincou

afincamos

afincastes

afincaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afincara

afincaras

afincara

afincaramos

afincarades

afincaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afincarei

afincarás

afincará

afincaremos

afincaredes

afincarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afincaría

afincarías

afincaría

afincariamos

afincariades

afincarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afinque

afinques

afinque

afinquemos

afinquedes

afinquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afincase

afincases

afincase

afincasemos

afincasedes

afincasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afincar

afincares

afincar

afincarmos

afincardes

afincaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

afinca

-

-

afincade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afincar

afincares

afincar

afincarmos

afincardes

afincaren

Xerundio

afincando

Participio

afincado

afincada

afincados

afincadas