conxecturar

< lat coniecturāre
  1. v t Supoñer algunha cousa por conxecturas. Ex: Con esta aliñación non se pode conxecturar o resultado do partido, Pola súa acollida conxecturamos que non quería falar connosco.

Citas

  • Con esta aliñación non se pode conxecturar o resultado do partido, Pola súa acollida conxecturamos que non quería falar connosco.

Palabras veciñas

Verbo: conxecturar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturo

conxecturas

conxectura

conxecturamos

conxecturades

conxecturan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturaba

conxecturabas

conxecturaba

conxecturabamos

conxecturabades

conxecturaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturei

conxecturaches

conxecturou

conxecturamos

conxecturastes

conxecturaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturara

conxecturaras

conxecturara

conxecturaramos

conxecturarades

conxecturaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturarei

conxecturarás

conxecturará

conxecturaremos

conxecturaredes

conxecturarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturaría

conxecturarías

conxecturaría

conxecturariamos

conxecturariades

conxecturarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecture

conxectures

conxecture

conxecturemos

conxecturedes

conxecturen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturase

conxecturases

conxecturase

conxecturasemos

conxecturasedes

conxecturasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturar

conxecturares

conxecturar

conxecturarmos

conxecturardes

conxecturaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

conxectura

-

-

conxecturade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxecturar

conxecturares

conxecturar

conxecturarmos

conxecturardes

conxecturaren

Xerundio

conxecturando

Participio

conxecturado

conxecturada

conxecturados

conxecturadas