convictor

< lat convictōre ‘convidado, comensal’

Plural: convictores

s m Persoa que vive nun seminario ou nun colexio dunha orde relixiosa sen pertencer á comunidade.
s m Persoa que reside nun convictorio.

Palabras veciñas

convexo -xa convicción convicto -ta convictor convictorio convidado -da convidador -ra