convictor

< lat convictōre ‘convidado, comensal’

Pliral: convictores

s m Persoa que vive nun seminario ou nun colexio dunha orde relixiosa sen pertencer á comunidade.
s m Persoa que reside nun convictorio.

Palabras vecinas

convexo -xa convicción convicto -ta convictor convictorio convidado -da convidador -ra