contrariar

< contrario
  1. v t Ofrecer oposición a algo.
  2. v t Provocar malestar ou desgusto a alguén.
  3. v pron Sentir malestar ou desgusto.

Citas

  • Contrariaba cada unha das súas ideas sen dar ningunha explicación
  • Contrarioume profundamente a túa actitude pasiva
  • Contrariouse porque non o apoiamos na reunión
Verbo: contrariar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrario

contrarias

contraria

contrariamos

contrariades

contrarian

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariaba

contrariabas

contrariaba

contrariabamos

contrariabades

contrariaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariei

contrariaches

contrariou

contrariamos

contrariastes

contrariaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariara

contrariaras

contrariara

contrariaramos

contrariarades

contrariaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariarei

contrariarás

contrariará

contrariaremos

contrariaredes

contrariarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariaría

contrariarías

contrariaría

contrariariamos

contrariariades

contrariarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrarie

contraries

contrarie

contrariemos

contrariedes

contrarien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariase

contrariases

contrariase

contrariasemos

contrariasedes

contrariasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariar

contrariares

contrariar

contrariarmos

contrariardes

contrariaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

contraria

-

-

contrariade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

contrariar

contrariares

contrariar

contrariarmos

contrariardes

contrariaren

Xerundio

contrariando

Participio

contrariado

contrariada

contrariados

contrariadas