conmutar

< lat commutāre
  1. v t Intercambiar unha cousa por outra de maneira recíproca.
  2. v t Mudar unha pena, obriga ou castigo por outro máis leve.
  3. v t FÍS Efectuar unha conmutación.

Confrontacións

Citas

  • O xuíz decidiu conmutarlle a pena de prisión por unha multa de considerable contía
  • Pretende conmutar a súa praza de garaxe cun veciño

Palabras veciñas

Verbo: conmutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmuto

conmutas

conmuta

conmutamos

conmutades

conmutan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutaba

conmutabas

conmutaba

conmutabamos

conmutabades

conmutaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutei

conmutaches

conmutou

conmutamos

conmutastes

conmutaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutara

conmutaras

conmutara

conmutaramos

conmutarades

conmutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutarei

conmutarás

conmutará

conmutaremos

conmutaredes

conmutarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutaría

conmutarías

conmutaría

conmutariamos

conmutariades

conmutarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmute

conmutes

conmute

conmutemos

conmutedes

conmuten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutase

conmutases

conmutase

conmutasemos

conmutasedes

conmutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutar

conmutares

conmutar

conmutarmos

conmutardes

conmutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

conmuta

-

-

conmutade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmutar

conmutares

conmutar

conmutarmos

conmutardes

conmutaren

Xerundio

conmutando

Participio

conmutado

conmutada

conmutados

conmutadas