cóndor

< quechua kúntur

Plural: cóndores

s m ANIMAL/ORNIT Ave de rapina da familia dos catártidos, duns 3 metros de envergadura, coa cabeza e o pescozo desprovistos de plumas.
cóndor andino ANIMAL/ORNIT Ave cun colar de plumas de cor branca que se distribúe pola cordilleira dos Andes.
cóndor californiano ANIMAL/ORNIT Ave cun colar de plumas de cor negra que se distribuíu polo O de EE UU.

Palabras veciñas

condonación condonador -ra condonar cóndor condottiere* condr(i/io/o)- condral