competer

< lat competĕre ‘corresponder, competer’
  1. v i Corresponder a alguén unha responsabilidade sobre algunha cousa. Ex: Non sei por qué insiste tanto se este asunto non lle compete.

Sinónimos

Citas

  • Non sei por qué insiste tanto se este asunto non lle compete.
Verbo: competer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competo

competes

compete

competemos

competedes

competen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competía

competías

competía

competiamos

competiades

competían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competín

competiches

competeu

competemos

competestes

competeron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competera

competeras

competera

competeramos

competerades

competeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competerei

competerás

competerá

competeremos

competeredes

competerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competería

competerías

competería

competeriamos

competeriades

competerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competa

competas

competa

competamos

competades

competan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competese

competeses

competese

competesemos

competesedes

competesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competer

competeres

competer

competermos

competerdes

competeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

compete

-

-

competede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

competer

competeres

competer

competermos

competerdes

competeren

Xerundio

competendo

Participio

competido

competida

competidos

competidas