coexistir

< co- + existir
  1. v i Existir simultaneamente. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].
Verbo: coexistir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexisto

coexistes

coexiste

coexistimos

coexistides

coexisten

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistía

coexistías

coexistía

coexistiamos

coexistiades

coexistían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistín

coexistiches

coexistiu

coexistimos

coexististes

coexistiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistira

coexistiras

coexistira

coexistiramos

coexistirades

coexistiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistirei

coexistirás

coexistirá

coexistiremos

coexistiredes

coexistirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistiría

coexistirías

coexistiría

coexistiriamos

coexistiriades

coexistirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexista

coexistas

coexista

coexistamos

coexistades

coexistan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistise

coexistises

coexistise

coexistisemos

coexistisedes

coexistisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistir

coexistires

coexistir

coexistirmos

coexistirdes

coexistiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

coexiste

-

-

coexistide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coexistir

coexistires

coexistir

coexistirmos

coexistirdes

coexistiren

Xerundio

coexistindo

Participio

coexistido

coexistida

coexistidos

coexistidas