abeirar

< beira
  1. v t Achegar á beira.
  2. v t Estar situado á beira dun lugar.
  3. v t Protexer das inclemencias do tempo ou dunha situación perigosa. Tm v pron.
  4. v t Trocar unha leira por outra que está ao lado.
  5. v i Espantarse o gando por mor das moscas.
  6. v pron Pórse máis á beira.

Confrontacións

Citas

  • A vaca abeirou da leira e non fomos capaces de prendela
  • Abeira máis a moto para deixar pasar os coches
  • Cando comezou a saraiba, abeirouse na marquesiña do parque
  • Manolo abeirou unha coutada co seu veciño para construír unha casa
  • Non vos abeiredes tanto que podedes escorregar e caer ao mar
  • Os salgueiros abeiran o río
Verbo: abeirar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeiro

abeiras

abeira

abeiramos

abeirades

abeiran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeiraba

abeirabas

abeiraba

abeirabamos

abeirabades

abeiraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeirei

abeiraches

abeirou

abeiramos

abeirastes

abeiraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeirara

abeiraras

abeirara

abeiraramos

abeirarades

abeiraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeirarei

abeirarás

abeirará

abeiraremos

abeiraredes

abeirarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeiraría

abeirarías

abeiraría

abeirariamos

abeirariades

abeirarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeire

abeires

abeire

abeiremos

abeiredes

abeiren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeirase

abeirases

abeirase

abeirasemos

abeirasedes

abeirasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeirar

abeirares

abeirar

abeirarmos

abeirardes

abeiraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abeira

-

-

abeirade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abeirar

abeirares

abeirar

abeirarmos

abeirardes

abeiraren

Xerundio

abeirando

Participio

abeirado

abeirada

abeirados

abeiradas