clinamen

< lat clināmen ‘inclinación’ gr κλίνω ‘inclinar’
Plural: clinamens
  1. s m FILOS Desviación espontánea dos átomos, segundo a filosofía de Epicuro, que caen no baleiro e que permite explicar a súa situación e aglomeración, amais da existencia do libre albedrío.

Palabras veciñas