clinamen

< lat clināmen ‘inclinación’ gr κλίνω ‘inclinar’

Pliral: clinamens

s m FILOS Desviación espontánea dos átomos, segundo a filosofía de Epicuro, que caen no baleiro e que permite explicar a súa situación e aglomeración, amais da existencia do libre albedrío.

Palabras vecinas

climograma clin(o)- clina clinamen clindamicina clínica clínico -ca