cascar

< lat v *quassicāre lat quassāre ‘crebar, escachar’
  1. v t Dar golpes a alguén. Tm v i.
  2. v t Romper algo en anacos. Tm v i.

Citas

  • Cascoulle un puñazo ben forte nun ollo, Como non fagas o que che dixen, vouche cascar
  • Tiña algo que lle dicir e cascoullo diante de todos
  • Tirou tan forte que o balón foi cascar o vidro da fiestra, O vaso cascou contra o chan
Verbo: cascar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

casco

cascas

casca

cascamos

cascades

cascan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cascaba

cascabas

cascaba

cascabamos

cascabades

cascaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

casquei

cascaches

cascou

cascamos

cascastes

cascaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cascara

cascaras

cascara

cascaramos

cascarades

cascaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cascarei

cascarás

cascará

cascaremos

cascaredes

cascarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cascaría

cascarías

cascaría

cascariamos

cascariades

cascarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

casque

casques

casque

casquemos

casquedes

casquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cascase

cascases

cascase

cascasemos

cascasedes

cascasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cascar

cascares

cascar

cascarmos

cascardes

cascaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

casca

-

-

cascade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cascar

cascares

cascar

cascarmos

cascardes

cascaren

Xerundio

cascando

Participio

cascado

cascada

cascados

cascadas