carga

< cargar
Plural: cargas
  1. s f Acción e efecto de cargar.
    1. s f Aquilo que se coloca sobre alguén, sobre un animal ou sobre un vehículo para ser transportado.
    2. carga máxima MAR Carga límite que pode transportar un barco.
    3. carga de profundidade BÉL Recipiente cunha potente carga explosiva no seu interior que se lanza desde embarcacións de superficie ou desde avións contra submarinos somerxidos.
  3. s f CONSTR Peso que gravita sobre unha construción ou sobre cada un dos seus elementos constitutivos.
  4. s f ECON Anotación contable que representa un aumento do activo en conta ou ben unha diminución do pasivo ou neto.
  5. s f DER
    1. Subxección especial dunha persoa ou dun ben a unha obriga legal concreta de carácter público ou a unha responsabilidade ou gravame patrimonial.
    2. Obxecto do contrato de transporte.
  6. s f Obriga ou responsabilidade que recae nunha persoa.
  7. s f Recambio dun aparato ou cantidade dunha substancia que se repón cando o anterior se esgota.
  8. s f METROL Unidade de medida dalgúns produtos agrarios.
  9. s f BÉL Acometida ou ataque ao inimigo.
  10. s f ENX
    1. Potencia activa ou aparente producida ou absorbida por unha máquina ou por unha rede eléctrica.
    2. Elemento receptor de enerxía eléctrica.
  11. FÍS
    1. s f Nome xenérico de diversos atributos intrínsecos das partículas elementais, que se caracterizan segundo as interacións nas que interveñen.
    2. s f Elipse de carga eléctrica.
    3. s f número atómico.
    4. carga eléctrica [q ou Q] Propiedade física que é característica das partículas pola que sofren interacción electromagnética.
    5. carga eléctrica elemental [e] Unidade de carga eléctrica de valor e=1,6021892 (46)¥10 -19 C (C é o símbolo do coulomb). É unha característica intrínseca do protón e do electrón. OBS: Tamén se denomina carga elemental.
    6. carga electrónica Carga espacial constituída por electróns.
    7. carga elemental Mínima cantidade posible dunha carga.
    8. carga espacial Exceso de carga eléctrica nunha rexión do espazo, causada pola presenza de ións ou electróns.
    9. carga específica Nunha partícula, cociente entre a súa carga e a súa masa en repouso.
  12. FÍS
    1. s f altura de carga.
    2. s f Presión que exerce un fluído sobre as paredes do recipiente que o contén.
    3. perda de carga Diminución da altura de carga en todo fluído en movemento, entre un punto corrente arriba e un punto corrente abaixo.
  13. FÍS/TECNOL
    1. s f Combustible fisionable dun reactor nuclear.
    2. carga corporal Carga orgánica relativa ao organismo en conxunto.
  14. TECNOL
    1. s f Forza resistente que se opón ao movemento dunha máquina.
    2. s f Cantidade de material introducido periodicamente nun proceso.
    3. carga residual Cantidade de electricidade que conserva un condensador despois dunha descarga rápida.
  15. s f COMUN Elemento destinado a aumentar artificialmente a indutancia dos cables telefónicos.
  16. XEOL
    1. s f Conxunto de materiais transportados por un curso de auga.
    2. carga límite Carga máxima que pode transportar unha determinada corrente de auga.
  17. carga afectiva PSIC Cantidade de afecto vinculada a un pensamento, unha percepción ou un recordo, que ao actualizarse pode desencadear reaccións emocionais de diversa índole e intensidade.
  18. carga heráldica HERÁLD Pezas, mobles ou figuras que se colocan no campo dun escudo.

Sinónimos

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • A policía fixo unha carga brutal contra os estudiantes que se manifestaban
  • As cargas familiares non lle deixan tempo libre
  • Esta furgoneta non soporta tanta carga
  • O home tiña que levar a carga ao lombo ata o río, O burro tirou coa carga e perdeuse o millo
  • Púxenlle unha carga nova ao chisqueiro da cociña
  • Veu un camión cunha carga de terra

Frases feitas

  • A carga cerrada. Sen reflexi
  • A cargas. Moi abondosamente.
  • Botar un a carga a outro. Atribu
  • Botar un a carga de si. Resolver unha obriga pendente.
  • Carga de auga. Chuvia moi intensa e inesperada.
  • Carga de paos. Malleira moi grande.
  • Dar coa carga no chan. Tirar ou caer o que se leva como carga.
  • Darlle unha carga a un. Rifarlle a algu
  • Levar a un a carga. Ter un a responsabilidade de algo.
  • Soltar un a carga. Abandonar, voluntariamente, algo que se estaba realizando con moito af
  • Tirar un coa carga. Incomodarse e deixar todo aquilo no que se estaba.

Refráns

  • Á besta axeonllada ponlle máis carga.
  • A carga ben se leva, cando moito non pesa.
  • Ben se leva a carga, mais non a sobrecarga.
  • Carga larga e man na illarga, ao cabo do ano sen besta nin carga.
  • Carro derradeiro, ben cargado ou ben baleiro.
  • Non botes carga onde non vexas corpo.
  • Non mata a carga senón a sobrecarga.
  • Ó burro e ao carro, a carga ao rabo.
  • O que ha de cantar o boi ten que ito cantando o carro.
  • Se queres ter sá a illarga, non cargues moita carga.
  • Sofre o burro a carga mais non a sobrecarga.

Palabras veciñas