capacitar

< capaz
  1. v t Facer apta a unha persoa, darlle o dereito ou cualificar a alguén para facer algunha cousa. Ex: O exame capacitouno para conducir un ciclomotor, Este título non o capacita para exercer a medicina neste país.

Confrontacións

Citas

  • O exame capacitouno para conducir un ciclomotor, Este título non o capacita para exercer a medicina neste país.
Verbo: capacitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacito

capacitas

capacita

capacitamos

capacitades

capacitan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitaba

capacitabas

capacitaba

capacitabamos

capacitabades

capacitaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitei

capacitaches

capacitou

capacitamos

capacitastes

capacitaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitara

capacitaras

capacitara

capacitaramos

capacitarades

capacitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitarei

capacitarás

capacitará

capacitaremos

capacitaredes

capacitarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitaría

capacitarías

capacitaría

capacitariamos

capacitariades

capacitarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacite

capacites

capacite

capacitemos

capacitedes

capaciten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitase

capacitases

capacitase

capacitasemos

capacitasedes

capacitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitar

capacitares

capacitar

capacitarmos

capacitardes

capacitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

capacita

-

-

capacitade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

capacitar

capacitares

capacitar

capacitarmos

capacitardes

capacitaren

Xerundio

capacitando

Participio

capacitado

capacitada

capacitados

capacitadas