"rundi" (En toda a entrada)

Indica que a acción ou estado referidos polo verbo se está a realizar ou efectuar no intre en que se fala ou do que se fala.

Expresión utilizada para exaltar o valor dunha calidade nunha comparación.

Expresión que indica inclusión ou suma dentro dun conxunto de elementos.

Seguido de xerundio ou da preposición con máis infinitivo significa o mesmo que aínda que.

Fécula rica en amidón que se obtén dos tubérculos da Maranta arundinacea e doutras plantas tropicais.

Nome que se dá ás plantas produtoras de arrurruz.

Relativo e pertencente a Burundi ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Burundi.

Expresa localización espacial.

Indica localización temporal.

Expresa valor modal. OBS: Con este valor pode alternar coa preposición de, e o substantivo que o segue vai sen artigo.

Expresa materia.

Indica medio.

Indica o prezo de algo.

Indica movemento.

Equivale a por con verbos que indican percepción.

Expresa unha acción en desenvolvemento con verbos en estruturas transitivas que permiten que a acción se estenda no tempo porque dura ou se repite.

Expresa acción rematada cando vai con xerundio. OBS: Contrae co artigo determinado en no(s), na(s); co artigo indeterminado en nun(s), nunha(s); coas formas tónicas do pronome persoal de terceira persoa en nel(es), nela(s); cos demostrativos en neste(s), nesta(s), nisto, nese(s), nesa(s), niso, naquel(es), naquela(s), naquilo, nestoutro(s), nestoutra(s), nesoutro(s), nesoutra(s), naqueloutro(s), naqueloutra(s); e cos indefinidos en nalgún(s), nalgunha(s), noutro(s), noutra(s).

Unidade monetaria de Burundi, Benin, Burkina Faso, Camerún, República Centroafricana, Chad, Comores, Congo, Costa de Marfil, Gabón, Guinea Ecuatorial, Lietchtenstein Madagascar, Mali, Níxer, Rwanda, Senegal, Suíza, Togo, Djibuti e as colonias francesas da Polinesia.

1. Unidade monetaria principal de Francia establecida formalmente en 1795 pola Convención Nacional, cunha equivalencia de 5 g de prata, que se empregou tamén como moeda de curso legal en Mónaco e Andorra. Foi substituído polo euro en 2002 e o seu cambio ofi  cial co euro fixouse en 6,5595.

2. Moeda francesa de ouro, cuñada por primeira vez en 1360, cun peso arredor de 4 g e o valor dunha libra tornesa.

3. Moeda francesa de prata creada por Enrique III en 1575, cun peso de 12 a 14 g e o valor dunha libra tornesa.

4. alor monetario establecido a finais do s XVIII equivalente a unha libra tornesa, cuxa diminución orixinou o franco francés.

5. Unidade monetaria de Bélxica desde 1832. Foi substituído polo euro en 2002.

6. Unidade monetaria de Luxemburgo. Foi substituído polo euro en 2002.

Relativo ou pertencente aos hirundínidos.

Ave da familia dos hirundínidos.

Familia de aves, da orde dos paseriformes, que teñen o corpo delgado, a cabeza aplanada e ampla, o pico curto, amplo e aguzado, o pescozo curto, as ás largas e aguzadas, as patas febles e curtas, e a cola en forma de forcado. Son gregarios, insectívoros e só paran en terra para recoller material para construír o niño.

Indica que se inclúe na afirmación o que se cita, identificándoo con énfase, ou como culminación dunha serie.

Indica oposición entre dúas oracións, seguido de xerundio ou da conxunción se, aínda que non impide que unha realice o expresado pola outra.

Que non ten fin ou límite.

Que non se pode medir ou contar por ser moi numeroso.

Que non ten límite na súa propia perfección. Tm s, referido a ser.

Aplícase ao conxunto que se pode poñer en correspondencia bixectiva cun subconxunto estrito seu.

Aplícase ao valor máis grande ca calquera outro que se poida dar.

Aplícase ao conxunto de formas do verbo que, ordinariamente, carecen de categoría e persoa gramatical, o infinitivo, xerundio e participio.

Aquilo que non ten límite nin no espazo nin no tempo, especialmente o espazo ilimitado.

Indica semellanza ou de clase igual.

Indica que se está designando con exactitude o ser ou o obxecto do que se fala.

Indica que aquilo que se di é exactamente como se di.

Indica que algo ou algúen se inclúe dentro dun grupo.

Indica que unha cousa ocorre a pesar doutra cando vai acompañado de xerundio, das conxuncións que ou se, ou da locución aínda que.