"loxo" (En toda a entrada)

Mover cara a adiante. Tm v pron.

Poñerse por diante de algo ou alguén.

Realizar algo antes do tempo previsto. Tm v pron.

Mover as agullas do reloxo de xeito que marquen unha hora que aínda non é.

Dar celeridade a unha actividade de xeito que avance cara ao seu fin.

Facer progresos.

Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.

1. Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.

2. Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.

1. Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.

2. Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.

Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos

Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.

1. ...

Proporcionar pousada a alguén.

Ter capacidade para acoller certo número de persoas.

Estar como hóspede nun lugar habilitado para ese fin.

Ficar ou permanecer unha cousa no interior doutra.

Aparello de ferro ou de aceiro que se crava no fondo do mar para asegurar unha embarcación.

Aparato de ferro que se aferra a algún accidente do terreo e retén o aeróstato.

Peza de ferro que ata un tirante ou trabe co muro.

Símbolo da esperanza, na iconografía paleocristiá.

Peza en forma de áncora de barco que forma parte do mecanismo de escape dos reloxos.

Colocar a áncora máis lonxe do que estaba con relación ao vento, corrente ou marea.

Embarrar a embarcación.

Lanzar a áncora ao mar.

Estar fondeada unha embarcación.

Recoller as áncoras para facerse ao mar.

Acción e resultado de ascender.

Subida corporal de Cristo ao ceo desde o monte dos Olivos corenta días despois da Resurrección. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Ascensión da auga profunda dun solo, que se produce en virtude das forzas físicas de capilaridade, a través dos poros finos do solo.

Arco de ecuador celeste que comeza no primeiro punto de Aries e que vai ata o círculo horario do astro contrario ás agullas do reloxo, para un observador situado no hemisferio norte.

Medida de tempo baseada no movemento da Terra respecto ás estrelas. OBS: Tamén se denomina hora sideral.

Círculo horario definido no sistema de coordenadas ecuatoriais.

Pospor unha actividade que se tiña prevista.

Datar unha cousa nun tempo anterior ao fixado.

Mover cara a atrás as agullas dun reloxo ou facer que ande máis lentamente.

Obstaculizar a realización ou o decorrer normal de algo.

Funcionar un reloxo máis lento do debido.

Avanzar cara a atrás desde o punto no que se está.

Chegar máis tarde do esperado.

1. Molusco gasterópodo terrestre e pulmonado que presenta unha cuncha protectora e univalva en espiral e a cabeza diferenciada, con dous pares de tentáculos. Posúen unha dieta fundamentalmente herbívora e son hermafroditas.

2. Cuncha dun caracol.

Conduto do oído interno situado na espesura do óso temporal e enroscado en forma de espiral.

Peza cónica da maquinaria dun reloxo.

Cada unha das voltas que o xinete lle fai dar ao cabalo.

Curva plana, pechada e simétrica respecto ao eixe X que ten como ecuación, en coordenadas polares, r = 2a cos ϑ + K.

Instrumento idiófono de percusión directa constituído por un xogo de campás afinadas e dispostas para producir unha melodía ou un conxunto harmónico.

Peza instrumental inspirada na música do carillón.

Rexistro de órgano que consiste nunha serie de timbres que producen un son semellante ao das campás ao seren golpeados por uns martelos conectados coa metade dereita dun teclado.

Reloxo provisto dun conxunto de campás que producen unha melodía.

Que ten dentes agudos e oblicuos que fan mover o mecanismo de certos reloxos. Tm s f, referido a roda.

Que transmite ás rodas da bicicleta a forza exercida sobre os pedais a través dunha cadea. Tm s f, referido a roda.