"hipo" (En toda a entrada)

Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


FORMULA

                                                
                                   ?? s A.dS = ??? v divA dV

O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                 OA___           OA___          OA’’_____
                              ______ = ______ = ______ ;
                                 AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                 OA___           OB___        
                              ______ = ______ .
                                 AA     ’  ___           BB’____

Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









              f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                       ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
onde R n (x) se coñece como resto.

Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.

Hidróxido de trimetilamonio que exerce un importante papel na fisioloxía da fibra nerviosa.

Fármaco que en forma de cloruro ou bromuro se emprega principalmente como parasimpático mimético e como hipotensor.

Mediador químico na transmisión do impulso nervioso.

Trastorno do equilibrio ácido/básico do organismo.

Acidose metabólica, producida pola acumulación de corpos cetónicos como resultado dunha diabete melitus mal controlada.

Acidose metabólica debida á acumulación de ácido láctico nos tecidos.

Acidose producida pola retención ou o exceso de ácidos, pola perda de bases ou por dilución.

Acidose metabólica que é consecuencia da alteración dalgún dos mecanismos renais reguladores do equilibrio ácido-básico do organismo.

Anormalidade do intercambio gasoso a nivel do pulmón por hipoventilación alveolar.

Aplícase á hormona segregada polo lóbulo anterior da hipófise, como resposta ao estrés. OBS: Tamén se denomina corticotropina.

Aplícase ao polipéptido que se obtén a partir dos extractos hipofisanos.

Afección patolóxica motivada por un exceso de alcalinidade no solo.

1. Autointoxicación orgánica con alteración do equilibrio ácido-básico do organismo caracterizada por un predominio dos catións.

2. Alcalose caracterizada pola presenza dun exceso de bases ou pola perda de ións hidróxeno.

3. Alcalose debida fundamentalmente a unha hiperpnea que conduce a unha eliminación excesiva de anhídrido carbónico con produción de hipocapnia.

Falta de fluxo menstrual.

Amenorrea que se produce como consecuencia de disfunción ou de tumores hipofisarios.

Amenorrea de orixe psicoxénica ambiental ou tumoral.

Amenorrea producida por unha disfunción da medula, das cápsulas suprarrenais ou da tiroide.

Amenorrea ocasionada por unha disxenesia, castración, disfunción ou enfermidades ováricas.

Amenorrea por causa de infeccións, trastornos da nutrición ou anemia.

Amenorrea motivada pola ausencia, hipoplasia ou destrución do endometrio.

Amenorrea que resulta dunha aplasia da vaxina ou da imperforación do hime.

Radical monovalente hipotético, de fórmula NH 4 , do que deriva o ión amonio e os sales amónicos.

Composto utilizado en tintura, para conservar carnes e en medicina polas súas propiedades expectorantes e diuréticas.

Designación xenérica dos radicais monovalentes -NR 4 , que resultan de substituír no radical amonio os catro hidróxenos por grupos alquilos e se aplican industrialmente como desinfectantes, funxicidas, desodorantes e deterxentes.

Sólido que se utiliza para desengraxar materias téxtiles, en extintores de incendios, en levaduras químicas e en medicina como expectorante e carminativo.

Substancia que se utiliza para os gravados en vidro, para abrillantar o aluminio e como esterilizante na industria da cervexa e do leite.

Sólido cristalino que se obtén mediante a neutralización do ácido bromhídrico con amoníaco e que se utiliza en fotografía, en litografía, para facer ignífuga a madeira e en medicina como sedante de rápida absorción.

Cristais que se empregan como fertilizante.

Mestura de bicarbonato e de carbonato amónico que se utiliza en tintura, nos fermentos químicos e en medicina como expectorante e carminativo.

Cristais que se empregan como electrólito en pilas secas ou en medicina como expectorante e diurético.

Compostos que se empregan na fabricación de mistos e tamén en soldadura.

...