"correla" (En toda a entrada)

Acción e efecto de alternar dúas ou máis cousas.

1. División ou repartimento dos terreos dunha explotación en tantas partes equivalentes como anos previstos para a sucesión de cultivos escollida como a máis conveniente.

2. Alternancia practicada cando por calquera circunstancia hai que desistir do cultivo que correspondería segundo a alternancia prefixada.

3. Alternancia, propia das explotacións moi intensivas, practicada cando as condicións do momento son as únicas que sinalan os cultivos a facer, sen regra fixa.

1. Disposición de cada unha das pezas dun verticilo nos espazos existentes entre as pezas do verticilo inmediato.

2. Lei pola que as follas ou pezas florais de dous verticilos consecutivos alternan entre eles.

Fenómeno polo que o ciclo biolóxico completo dunha especie comprende dúas xeracións, unha sexual e outra asexual.

Acción e efecto de alternar nunha formación estratigráfica diversas capas que se repiten sucesivamente.

...

Exame das partes constituíntes dun todo, separadamente ou en relación a aquel.

Estudo esmerado e coidadoso dun escrito, discurso, teoría ou calquera outro complexo discursivo.

Descomposición dunha imaxe nunha serie de puntos mediante un analizador.

Proceso de investigación que consiste tanto na redución dun composto nas súas partes simples, como na regresión, realizada mediante procesos de razoamento, dirixida aos fundamentos dunha proposición que se intenta probar ou na procura de estruturas subxacentes ao obxecto de estudo que se propón.

Expresión de termos nunha ecuación de movemento que se realiza por medio de enerxías de cantidades non dimensionais.

Determinación dos seres vivos contidos no solo que permite estimar a fertilidade do solo estudado.

Análise da composición, das propiedades, do valor alimenticio, da conservación e do estado químico e sanitario dos produtos naturais ou artificiais destinados á alimentación humana ou animal.

Análise de sangue, de ouriños ou doutros líquidos e produtos da secreción corporal.

Eido das matemáticas destinado á resolución de problemas que consisten en escoller e colocar os elementos dos conxuntos, habitualmente finitos, de acordo cunhas certas leis ben establecidas. OBS: Tamén se denomina de teoría combinatoria.

Análise non baseada en medidas precisas e supostos cuantitativos.

...

Relación entre dúas ou máis cousas que teñen algo en común.

Semellanza entre diferentes culturas baseadas nunha evolución converxente e independente.

Semellanza funcional entre órganos de estrutura e de orixe filoxenética distintas.

Método de aplicación da lei por medio da que unha norma que regula un caso determinado se fai extensiva a casos non previstos pero análogos ou semellantes con identidade de razón.

Correlación entre cada un dos termos de dúas ou máis ordes.

Similitude entre o número e a forma das ecuacións diferenciais de dous sistemas físicos.

Proceso histórico que fai que certas palabras pasen dun paradigma a outro xeralmente máis regular.

Transposición ao pasado da observación das culturas actuais co fin de comprender as relacións de comportamento que subxacen á produción do rexistro arqueolóxico.

Que antecede. Tm s m.

Primeiro termo dunha correlación gramatical que pode ser sobreentendido.

Na implicación, o termo ou a proposición dos que se implica o consecuente.

Motivo melódico que retoma a réplica, segundo algúns dos procedementos da imitación.

Aplícase ao curso de auga que sufriu un proceso de antecedencia.

Relación de condenas penais ditadas contra unha persoa.

Estudo das correlacións que existen entre a estrutura corporal dos individuos e as súas características psicolóxicas e patolóxicas, co fin de agrupalos segundo uns patróns básicos ou biotipos.

Sistema de clasificación biotipolóxica.

Que é o resultado directo dunha cousa.

Que non cambia das súas conviccións e actúa de forma que non contradí as súas ideas.

Segundo termo dunha correlación gramatical que segue o antecedente.

Motivo melódico que nunha fuga ou nun canon responde ou imita a proposición chamada antecedente.

Relación recíproca ou mutua entre dúas ou máis cousas ou unhas con outras.

Grao de interdependencia entre diversas variables.

1. Fenómeno fonolóxico segundo o que se vinculan dúas ou máis entidades fonemáticas en relación cun determinado trazo pertinente.

2. Interrelación que se dá entre dous ou máis elementos dunha oración: a existencia dun condiciona a do outro.

3. consecutio temporum.

Figura retórica de repetición que consiste na correspondencia sintáctica ou semántica entre os membros de dous ou máis conxuntos de elementos dispostos de maneira similar.

Relación entre os estratos, que pode ser litostratigráfica, baseada na composición petrográfica e na posición estratigráfica dunha unidade, e biostratigráfica, baseada na existencia de fósiles correlativos.