"Xalo" (En toda a entrada)

Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.

Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

Renuncia a proseguir nunha competición.

1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.

2. Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.

Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.

Pór a carón. Tm v pron.

Cortar a rentes algo.

Pasar rozando ou pasar moi cerca de algo.

Corrixir calquera imperfección.

Facer ou poñer algo fino.

1. Poñer no ton certo un instrumento musical.

2. Cantar ou tocar un instrumento musical dando o ton certo.

Limar os bordos ou arestas das pezas de cerámica aínda crúas.

Eliminar as impurezas contidas nun metal ou aliaxe.

Tornarse alguén máis fino, cortés ou delicado.

Adelgazar ou facer máis aguda a punta ou o gume dun utensilio ata deixalo en punta.

Facer máis perspicaz ou agudo o sentido.

Dar forma cónica ao extremo dunha peza cilíndrica ou facer un bisel moi agudo na cara dunha peza plana.

1. Afección profunda por unha persoa.

2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

Obxecto de amor, persoa estimada.

Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

2. ...

Suxeitar algo con tenaces.

Agarrar algo ou alguén con forza.

Causar aflición a alguén ata deixalo sen poder reaccionar.

1. Macho das especies da subfamilia dos bovinos, de cabeza grande e maciza, que polo seu carácter agresivo se castra para facelo apto para os labores agrícolas.

2. Carne moi apreciada deste animal.

3. Mamífero ruminante, da familia dos bóvidos, de grandes dimensións con pelame castaño, laúdo e longo ata as patas e grandes cornos.

4. Boi semental.

Crustáceo mariño, da orde dos decadópodos, de cacho groso con forma ovada e superficie pouco rugosa, que posúe pinzas no primeiro par de patas, e é de cor entre rosa e castaña no dorso e tirando a branca no ventre.

Reproducir coa voz unha melodía. Tm v i.

Loar de forma literaria algunha cousa ou a alguén.

Proclamar en alta voz, no xogo do bingo, que se completou unha liña ou o cartón enteiro.

Facer, nalgúns xogos de cartas, como o tute, corenta ou vinte puntos.

Declarar ou confesar cousas que se deberían manter en segredo.

Emitir o seu canto as aves, os insectos e outros animais.

Producir unha cousa un son peculiar ou característico.