"Vic" (En toda a entrada)

Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.

Diminuír algo en altura ou grosor.

Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.

Perder o orgullo ou a dignidade.

Deixar desamparado algo ou a alguén.

Partir dun lugar.

Renunciar a algo.

Deixar en poder de alguén ou de algo.

Retirarse dun xogo ou dunha competición deportiva por incapacidade física ou por razóns alleas ao regulamento.

Non preocuparse do aseo persoal.

Entregarse sen reserva ás inclinacións naturais, a unha paixón ou a un vicio.

Que pode pasar da posición vertical á horizontal e viceversa, facéndoo xirar sobre un eixe.

ehículo automóbil provisto dunha caixa articulada sobre o bastidor que pode ser envorcado para baleirar a carga.

Afección reiterada de escasa gravidade que se manifesta, xeralmente, co avance da idade.

1. Característica propia dunha persoa que se pode manifestar como defecto ou mesmo vicio.

2. Ese defecto ou vicio.

Escusa ou imputación inventada e falsa con que se quere evitar a responsabilidade.

Parte alta nas cidades da Grecia Antiga que se empregaba como centro de cultos relixiosos e cívicos e como lugar de defensa.

croa.

Dar alguén o seu aval ou garantía de cumprir as responsabilidades doutro no caso de que este non as asuma.

Dar máis firmeza e convición a algo.

Acadar maior certeza ou firmeza algo inmaterial.

Manterse nunha situación máis firme e segura.

Obriga de escoller entre dúas ou máis cousas.

Opción a escoller nunha situación determinada.

Cerimonia pola que un matador de touros, nomeado padriño, autoriza a un matador de novelos a actuar no seu lugar.

Relación entre dúas proposicións alternativas, tal que se unha é verdadeira, a outra ten que ser falsa, e viceversa.

Que está unido pola amizade con alguén.

Que ten afección por algo ou por alguén.

Persoa con quen alguén fai vida matrimonial sen estar legalmente casados.

Termo para designar ‘o amado, o namorado’, nas cantigas de amigo da lírica galego-portuguesa medieval.

Dous números, dos que cada un é a suma de todos os divisores do outro.