"Seguin" (En toda a entrada)

Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


FORMULA

                                                
                                   ?? s A.dS = ??? v divA dV

O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                 OA___           OA___          OA’’_____
                              ______ = ______ = ______ ;
                                 AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                 OA___           OB___        
                              ______ = ______ .
                                 AA     ’  ___           BB’____

Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









              f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                       ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
onde R n (x) se coñece como resto.

Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.

Acción e efecto de acentuar.

Colocación do sinal ortográfico ou entoación propia que se lle dá a unha palabra, seguindo as regras ortográficas desa lingua.

Aumento ou intensificación de algo.

aglomerar. 

Resultado dunha aglomeración.

1. Rocha clástica (ou detrítica) pouco coherente constituída por fragmentos de rochas anteriores unidos por cemento.

2. Conxunto non consolidado de materiais piroclásticos (volcánicos) angulosos de máis de 3,2 cm de diámetro.

1. Material resultante dun proceso de aglomeración. Casos particulares de aglomerados son as láminas de partículas ou de fibras, de carbón ou doutros produtos.

2. Aglomerado de po de carbón, en forma de ladrillo (utilizado polos ferrocarrís e os barcos de vapor), ou de bólas ou ovoides (empregados nos fogares).

3. Aglomerado feito cos restos da fabricación de cortizas. A cortiza tritúrase de forma que se converte nun granulado, que é escaldado e aglomerado a presión seguindo procedementos especiais segundo as diversas clases de aglomerado: aglomerado negro, aglomerado branco, aglomerado para discos e aglomerado para tapóns.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Acción e efecto de aliñar ou aliñarse.

Liña pola que se fai un aliñamento.

Conxunto de pedrafitas dispostas en ringleira nun espazo aberto seguindo un plan predeterminado das que descoñecemos o seu obxectivo e a súa función.

Liña fixada polos planos, estudos de detalle e normas urbanísticas que debe ser obrigatoriamente respectada polas edificacións urbanas na súa situación respecto ás vías e prazas públicas.

Igualdade na disposición que poden adoptar as liñas nun parágrafo ou texto calquera.

Acción e efecto de aliñarse nun dos grandes bloques nos tempos da Guerra Fría.

Cada unha da liñas das cartas celestes que teñen como finalidade axudar a recoñecer as estrelas e as constelacións.

Efecto de colocar as tropas sobre unha liña recta imaxinaria que se supón trazada no terreo.

Exposición de feitos históricos concretos, de forma breve e seguindo unha orde estritamente cronolóxica.

Revista, xornal ou publicación semellante de carácter anual.

Aplícase á árbore que un ano dá moita froita e o outro moi pouca ou ningunha.

Aplícase ao terreo que se dedica un ano a un cultivo e o seguinte a outro diferente.