"Scala" (En toda a entrada)

Calidade de accesible.

Grao potencial de interacción dun espazo determinado co resto dunha unidade territorial de escala maior á que pertence. Mídese mediante relacións de mobilidade e a través dunhas infraestruturas e medios de transporte específicos.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

1. Oficial dos exércitos de Terra e Aire de España co grao máis baixo da súa escala dentro da carreira militar.

2. Grao do corpo xeral da Armada Española inmediatamente superior ao gardamariña e ao de alférez de fragata e inferior aos de tenente de navío e alférez de navío.

1. Cabaleiro que polo seu valor e pericia ecuestre, portaba o estandarte durante a loita. Pasou a denominarse subtenente.

2. Oficio outorgado polo rei para portar o pendón, as armas reais e municipais e amosalas diante do pobo.

Acción e efecto de aplicar ou aplicarse.

Posibilidade de servir ou ser utilizado para algo.

Ornamentación que se pon sobre unha peza de roupa para enfeitala.

Correspondencia entre dous conxuntos onde todo elemento do primeiro conxunto ten unha soa imaxe no segundo conxunto.

Operación bolsista na que se unen ordes de signo contrario.

Adaptación do sentido dunha situación e momento concretos desde os que se exerce a comprensión do texto interpretado.

Aplicación establecida entre dous espazos vectoriais, E e F, de xeito que para dous elementos calquera x, y de E cúmprese: f(x+y)=f(x)+f(y) e f(λx)= λf(x) onde λ é un escalar.

Relativo ou pertencente aos ascaláfidos.

Insecto da familia dos ascaláfidos.

Familia de insectos, da orde dos neurópteros, que comprende individuos coas antenas moi longas, acabadas en forma de paleta ou de maza. Teñen as ás moi reticuladas da cor do xofre ou amarelo leitoso.

Acción e efecto de atacar.

Conxunto de accións parciais para avanzar sobre a posición inimiga ata ocupala.

Acceso dunha doenza de carácter mental ou físico que se presenta bruscamente.

Operación que pon ao descuberto a estrutura dos metais e aliaxes no microscopio, cun reactivo de efecto diferencial sobre os distintos cristais ou constituíntes dos metais.

Iniciativa para sobrepasar o adversario.

Acción destrutiva dunha substancia sobre un material ou, ás veces, modificación das características iniciais do material.

Conxunto de xogadores que, no fútbol, ocupan a dianteira e  teñen como misión principal marcar goles.

Lugar onde comeza propiamente unha ascensión ou escalada en alpinismo.