"Poe" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 190.

  • Aplícase ao poema ou composición na que as letras que ocupan determinados lugares forman unha palabra ou unha frase. Tm s m.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Adonis.

      1. erso clásico formado dun dáctilo e dun troqueo que se emprega en combinacións estróficas precedidas de tres sáficos.

      2. erso da poesía española de cinco sílabas, a primeira e a cuarta acentuadas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Poeta e cantor cortesán profesional da época heroica grega.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.

    2. Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.

    3. Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.

    4. Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.

    5. Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.

    6. Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.

    7. Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.

    8. Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Tempo que transcorre desde o resplandor da alba ata a saída do sol.

    2. Forma musical esencialmente instrumental tipicamente utilizada no albor dos días de festa, anunciándoa.

    3. Paseo dun grupo facendo música polas rúas.

    4. Composición poética de orixe popular, a miúdo cantada, que expresa sentimentos, relacionada coa aparición da mañá e que foi recollida e reelaborada pola poesía culta.

    5. Toque militar realizado xeralmente coa corneta ao mencer, sempre previo ao izamento da bandeira.

    6. Acción que se realiza no momento de claridade tenue anterior ao día.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Libro en branco empregado para reunir nel poesías, máximas, pezas de música, coleccións de debuxos, fotografías ou selos.

    2. Táboa pintada de branco ou recuberta de xeso onde se transcribían, antigamente, os edictos dos pretores, listas de xuíces e outros anuncios de carácter político e administrativo.

    3. Libro dotado de follas fixas ou móbiles destinado á montaxe dos selos dunha colección con carácter permanente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase ao canto en que os personaxes recitan ou falan alternativamente con estrofas da mesma extensión.

    2. Aplícase ao pé da poesía clásica que consta, sucesivamente, de dúas sílabas longas, dúas breves e unha longa. Tm s.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Falta de regularidade na métrica dos versos dun poema.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Afección profunda por unha persoa.

      2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

    1. Obxecto de amor, persoa estimada.

    2. Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

    3. Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

    4. Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

    5. Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

      1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Composición lírica de metro curto, polo xeral heptasílabo, de extensión breve en que o poeta canta con ton enxeñoso e irónico aos praceres da vida e dos sentidos cunha simboloxía literaria de orixe pastoral. Foi unha composición que empregaba o poeta grego Anacreonte de Teos e que acadou o seu máximo esplendor no Renacemento e no s XVIII.

    VER O DETALLE DO TERMO