"Ostia" (En toda a entrada)

Caixa en que se gardan as hostias que aínda non foron consagradas.

Caixa de reducidas dimensións en que se gardan xoias.

1. Relativo ou pertencente ao corpo.

2. Pena aplicada sobre a vida ou a integridade física do condenado.

Que está destinado ao corpo.

Pano branco que o sacerdote estende sobre o altar para pousar nel o cáliz e a hostia.

Membro máis antigo dun grupo ou colectividade.

Membro dunha corporación ou profesor dunha facultade universitaria, que é elixido ou designado para presidila.

Cardeal máis antigo entre os cardeais-bispos, e titular da súa suburbicaria de Ostia.

Relativo ou pertencente a Donostia ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Donostia.

Acción de elevar ou de elevarse.

Parte máis alta dunha cousa con respecto ao que a circunda.

Técnica coreográfica introducida no ballet no s XVIII que consiste na creación dun efecto de ingravidez por medio de saltos e doutros movementos complementarios.

Parte da acción do salto de altura que se inicia cando o atleta perde o contacto co chan. OBS: Tamén se denomina voo.

Movemento lento dos membros superiores ou inferiores, que en ximnasia, se separan do eixe principal para poder colocarse de fronte ou de costado sobre o nivel da articulación correspondente.

Proxección ortogonal dunha figura ou dun corpo sobre o plano vertical dun sistema de dous planos, onde o outro é horizontal.

1. Xesto que consiste en presentar unha ofrenda á divindade.

2. Xesto que na misa romana consiste en amosar a hostia e o cáliz para a veneración dos asistentes.

3. Parte da misa en que se leva a cabo esta acción.

...

Aparencia exterior de algo.

Cada unha das diferentes realizacións coas que se pode presentar algo.

1. Cada unha das diferentes posibilidades de ser, actuar ou facer algo.

2. Maneira de comportarse segundo as convencións sociais.

Condición física ou mental dunha persoa, especialmente cando é favorable.

1. Molde cunha figura e dimensións determinadas en que se introduce unha materia que adquire o seu aspecto e tamaño.

2. Peza de madeira, con forma de pé, para fabricar e reparar o calzado.

3. Molde que está disposto para facer a tiraxe.

...

Anaco pequeno de pan ácimo que o sacerdote consagra na misa como Corpo de Cristo.

Lámina moi fina feita principalmente con auga e fariña que se emprega en repostaría.

íctima ofrecida en sacrificio a Deus.

Golpe que se lle dá a alguén.

Expresa sorpresa, dor, estrañeza, admiración ou anoxo.