"OLP" (En toda a entrada)

Sufixo derivativo aumentativo.

Sufixo derivativo que indica o instrumento co que se dá un golpe.

Movemento repentino e brusco.

Golpe violento e brusco que forza o movemento dun obxecto ou persoa.

1. Utensilio que serve para dar aire e alviar a calor, formado por unha lámina rectangular de tea ou papel pegada por un dos lados a unha vara que fai de mango.

2. Utensilio, xeralmente feito de vergas entretecidas ou de palla, que serve para avivar o lume.

Gama ou serie de cousas diversas que comparten algunha característica común e entre as que hai que escoller.

Caixa de fondo amplo e sen buracos con bordo baixo que se emprega para aventar cereais.

Golpe ou refacho de vento.

cono de dexección.

Facer accesible aquilo que está pechado ou tapado, levantando, movendo ou extraendo aquilo que o pecha.

Estender as partes dalgunha cousa de xeito que se incremente o seu tamaño.

Accionar un dispositivo para poñer en marcha algo.

Dar comezo unha actividade, poñer en marcha un negocio.

Deixar ao descuberto algo, separando as partes que o pechan ou cobren.

Facer unha incisión no corpo dun animal no transcurso dunha intervención cirúrxica.

Ampliar as gretas que hai entre dúas táboas dunha embarcación de madeira para poder introducir a estopa.

Producirse unha fenda ou abertura.

Principiar algo as súas tarefas de xeito habitual.

Estenderse os pétalos e sépalos dunha flor que permanecían pechados no abrocho.

...

1. Relativo ou pertencente ao Acheuliano.

2. Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior. Deriva do Olduvaiano e comprende a totalidade do Plistoceno Medio (700.000-120.000 BP). OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Técnica que consiste en golpear os bordos de obxectos líticos xa tallados, para producir unha superficie cortante.

Tomar acordo sobre un asunto ou cuestión a decidir.

Interromper o sono a alguén.

Ter ou traer á memoria. Tm v pron.

Lembrar a alguén algo.

Regular un circuíto oscilante de xeito que a súa frecuencia coincida con outra determinada.

Deixar de durmir.

Darse conta. Tm v pron.

Recuperar o sentido tras un desmaio ou un golpe

Aplícase ao astro que nace no solpor e que se pon no abrente.

Aplícase á saída ou posta do astro acrónico.

De fronte.

Cara ao futuro.

1. oz que dá permiso para a entrada nunha estancia.

2. Exclamación para animar.

Árbore, da familia das lauráceas, moi cultivada na maioría dos países cálidos polo seu froito.

Froito tropical en baga da árbore do mesmo nome, de aspecto arredondado e unha polpa manteigosa que cobre unha única e gran carabuña.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...