"Na af" (En toda a entrada)

Facer que alguén comece a ter gusto por unha cousa determinada.

Adquirir certa afección ou gusto por algo.

Corrixir calquera imperfección.

Facer ou poñer algo fino.

1. Poñer no ton certo un instrumento musical.

2. Cantar ou tocar un instrumento musical dando o ton certo.

Limar os bordos ou arestas das pezas de cerámica aínda crúas.

Eliminar as impurezas contidas nun metal ou aliaxe.

Tornarse alguén máis fino, cortés ou delicado.

Realizar un traballo sen habilidade nin maña.

Derramar un animal algunha cousa co fociño ou coa boca.

Arrincar pequenos anacos de alimentos cos dentes.

Termo ou límite ao que se chega no espazo, no tempo, na acción e na cantidade.

Partícula que se emprega para expresar con énfase que se inclúe na afirmación o que se cita.

1. Pecho que consiste nun gancho metálico curvo ou rectoque encaixa nunha argola ou peza de madeira unida á porta cun cravo, arredor da que xira, para fechar portas, cancelas e ventás.

2. Pechadura constituída por un taco de madeira cravado nos marcos das portas ou ventás que, ao fechar, xira sobre el mesmo.

1. Peza cilindrocónica dos instrumentos de corda na que se aparafusan as cordas, co fin de estiralas ou de afrouxalas e de deixalas suxeitas na afinación desexada.

2. Chave de madeira ou doutro material para tensar as cordas dos instrumentos musicais.

Peza cilíndrica que se emprega en moitos dispositivos de mecánica fina para inmobilizar dúas ou máis pezas superpostas.

Peza illante amovible, cun ou máis contactos metálicos que se poden introducir nas cavidades dunha toma de corrente co fin de establecer unha conexión eléctrica.

Relativo ou pertencente a algún dos papas de nome Gregorio.

Canto en latín, ao unísono, propio da liturxia da Igrexa Romana, afín ao da sinagoga (salmodia), ao das antigas liturxias cristiás occidentais e ao folclore grecorromano dos primeiros séculos do cristianismo.

Cada unha das misas que, en número de trinta en sufraxio por un defunto, se celebra nunha sucesión ininterrompida de días.

Movemento de reforma da Igrexa católica, nos ss XI e XII, contra a decadencia moral e institucional orixinada no s X pola desaparición da orde establecida polos carolinxios. A reforma iniciouna o papa León IX (1048), e culminouna Gregorio VII, de quen recibe o nome.

Indica que se inclúe na afirmación o que se cita, identificándoo con énfase, ou como culminación dunha serie.

Indica oposición entre dúas oracións, seguido de xerundio ou da conxunción se, aínda que non impide que unha realice o expresado pola outra.

Relativo ou pertencente ao pobo khoikhoi.

Individuo do pobo khoikhoi.

Pobo indíxena africano que habitou tradicionalmente na rexión occidental de África do S.