"Manus" (En toda a entrada)

Acción e efecto de adulterar ou sofisticar.

Transformación dun texto nunha copia intermedia da tradición manuscrita.

Delito que consiste na degradación da calidade dos víveres destinados ao consumo público.

1. Relativo ou pertencente aos pobos anglosaxóns.

2. Relativo ou pertencente aos individuos de lingua e cultura inglesa.

Conxunto de pobos xermánicos que invadiron Inglaterra no s V.

inglés.

Escritura usada polos pobos anglosaxóns entre os ss VI e XII, que tomou como modelo a letra dos manuscritos latinos ou dos manuscritos irlandeses.

Acción e efecto de anotar.

Nota manuscrita que se fai ao pé ou á marxe dun texto.

Asentamento que se fai constar nos libros de calquera rexistro.

Maxistrado que se ocupaba da inspección das finanzas do estado na antiga Atenas.

Reclamación xurídico-procesal que, na Grecia antiga, servía para entorpecer a acción dos promotores dun proceso.

Chanceler, escribán ou notario na Idade Media.

Copia manuscrita.

Tipo orixinal ou primario que serve de modelo.

Segundo as escolas psicolóxicas baseadas nas teorías de Jung, estrutura subxacente ás simbolizacións inconscientes do individuo que procede da experiencia colectiva de toda a humanidade, e que son modelos de contos, lendas, mitos ou delirios.

Organismo arcaico, ás veces hipotético, a partir do que se diversificaron as formas actuais dun determinado grupo de seres vivos.

Cada unha das ideas subsistentes que son modelos das realidades sensibles, segundo a filosofía de Platón.

Códice que serve de modelo a unha familia de manuscritos.

Aplícase ao texto escrito da man do autor.

Manuscrito dunha obra realizado polo seu autor.

Sinatura dunha persoa célebre.

Signo que indicaba, nos manuscritos medievais e nos primeiros tempos da imprenta, o comezo dos parágrafos.

1. Cetáceo do xénero Globicephala, da familia dos delfínidos, de fronte avultada, e que vive en grupos de varios centos de animais ou con outros cetáceos.

2. Cetáceo de aletas dorsais moi longas e estreitas.

3. Cetáceo de aletas dorsais finas e apuntadas que vive en augas temperadas e quentes de todos os océanos.

Signo formado por un semicírculo cun punto no medio , que se coloca baixo ou sobre a figura dunha nota ou dunha pausae que prolonga a súa dirección.

1. Relativo ou pertencente a un cabido secular ou eclesiástico ou ao capítulo dunha orde.

2. Lugar de reunión da comunidade de relixiosos nos mosteiros ou dos cóengos nas catedrais.

1. Membro dun capítulo eclesiástico.

2. Membro con voto dalgúns organismos.

Precepto legal procedente dos soberanos carolinxios e das súas asembleas lexislativas, con vigor en todo o Imperio.

Aplícase á letra maiúscula, impresa ou manuscrita, empregada como inicial da primeira palabra dun texto, libro, capítulo ou parágrafo. Tm s f.

1. Carpeta para gardar documentos ou outros papeis que se acostuma usar para escribir sobre ela nunha mesa.

2. Carpeta con manuscritos, libros ou outros papeis no seu interior.

3. Libro grande e antigo.

Caderno para tomar apuntamentos.

Carteira para transportar libros e papeis, elaborada en diferentes materiais.