"Iraq" (En toda a entrada)

Amosando 8 resultados de 8.

  • cármata
    Escoitar

    1. Relativo ou pertencente aos cármatas.

    2. Adepto da seita dos cármatas.

    3. Seita islámica xiíta derivada dunha rama do ismaelismo, orixinada en Iraq cara a 890.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • cúfico -ca
    Escoitar

      1. Relativo ou pertencente á antiga cidade de Al-Kūfa, no Iraq Meridional.

      2. Natural ou habitante da antiga cidade de Al-Kūfa.

    2. Aplícase ao tipo de escritura árabe (ss VII-X), de caracteres angulosos e ríxidos, que se utilizou en inscricións sobre madeira e nos primeiros exemplares do Alcorán.

    3. Aplícase ás moedas musulmás (ss VII-XI) e ás de Italia do S e Sicilia (ss XI-XII), que tiñan inscricións con este tipo de escritura.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • druso -sa
    Escoitar

    1. Relativo ou pertencente aos drusos.

    2. Individuo da seita islámica drusa.

    3. Seita musulmá disidente dos ismailís que xurdiu en 1017, vinculada coa rama xiíta de Iraq, á que pertencía a dinastía fatimí de Exipto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • etesio -sia
    Escoitar

    Aplícase ao vento que ten unha certa periodicidade anual, especialmente ao que sopra no verán de N a NL no Mediterráneo Oriental e Oriente Medio, entre Exipto e Iraq.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • gaznévida
    Escoitar

    1. Relativo ou pertencente á dinastía gaznévida. 

    2. Membro da dinastía gaznévida.

    3. Dinastía musulmá de orixe turca, que gobernou con capital en Ghaznī (Afganistán) entre 977 e 1187. Coa invasión de Iraq e o Sindh e a anexión do Punjāb, asentou as bases para a futura penetración musulmá en India.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • iraquí
    Escoitar

    1. Relativo ou pertencente a Iraq ou aos seus habitantes.

    2. Natural ou habitante de Iraq.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • kurdo -da
    Escoitar

    1. Relativo ou pertencente aos kurdos ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo kurdo.

    3. Pobo de orixe indoeuropea descendente probablemente dos medos que habitan nunha ampla zona, dividida entre Turquía, Iraq, Irán, Siria, Acerbaixán e Armenia.

    4. Lingua indoeuropea que se fala en Iraq, Irán, Siria e Turquía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • turco -ca
    Escoitar

      1. Relativo ou pertencente a Turquía, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Turquía.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo turco.

      2. Individuo do pobo turco.

      3. Grupo de pobos asiáticos con orixe na cordilleira do Altai que se islamizaron no s VIII, e a comezos do s XIII os mongois instaláronse no seu territorio. Constitúen a maioría da poboación de Turquía.

      1. Lingua turca sudoccidental que se fala en gran parte de Turquía e en minorías importantes en Chipre, Balcáns, Siria e Iraq.

      2. Grupo de linguas altaicas que se falan nunha extensa zona desde Turquía ata Siberia.

    4. ...

    VER O DETALLE DO TERMO