"Imperia" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente á annona.

2. Conxunto de leis e constitucións imperiais que regulaban a percepción do imposto da annona, a administración dos víveres recollidos e a súa distribución.

Funcionario do estado romano que tiña coidado da recepción, administración e distribución da annona como autoridade superior.

Relativo ou pertencente ao antiimperialismo.

Partidario ou seguidor do imperialismo.

Legado ou representante diplomático dos patriarcas das igrexas orientais, diante doutros patriarcas, cortes imperiais, organismos e personaxes correspondentes.

Dignatario encargado de trasmitir os decretos e rescritos do emperador bizantino ás provincias.

Mandatario dos papas ou outros eclesiásticos próximo do emperador bizantino.

1. Espazo que se utiliza para exercer a docencia nos centros de ensino.

2. Sala destinada á celebración de leccións ou cerimonias solemnes.

Parte anterior do terceiro ventrículo do cerebro.

Patio aberto arredor do que estaban as cortes das casas romanas. Na época imperial pasou a referirse ao conxunto dos palacios imperiais e dos edificios cortesáns.

Consello asesor das monarquías visigoda e carolinxia, continuador da audientia principis do Baixo Imperio Romano, que actuou como tribunal real nas monarquías dos pobos xermánicos.

Relativo ou pertencente ao césar ou aos césares romanos.

Relativo ou pertencente ao imperio ou á maxestade imperial.

Acción de constituír ou constituírse.

1. Maneira en que algo está constituído.

2. Maneira en que está formado o corpo dun ser vivo, especialmente do ser humano, dependente do desenvolvemento e funcionamento dos seus órganos.

3. Conxunto de características morfolóxicas, fisiolóxicas e psicolóxicas dun individuo, que permiten determinar o tipo en que se inclúe.

Norma fundamental dun Estado que establece e garante os dereitos e deberes dos cidadáns, e regula a organización do sistema de poderes do Estado.

Conxunto de normas xurídicas que incluían os decretos, edictos e disposicións de contido xeral, os rescritos sobre cuestións e consultas particulares, e os mandatos como instrucións aos funcionarios imperiais.

1. Disposición conciliar ou papal sobre cuestións ou costumes de fe.

2. Disposición diocesana promulgada polo bispo nun sínodo ou con asentimento do capitolio catedralicio con valor de lei canónica, que non pode ser reformada nin derrogada se non é por un novo decreto episcopal, doado in plena synodo.

...