"Ii" (En toda a entrada)

Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.

Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

Renuncia a proseguir nunha competición.

1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.

2. Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.

Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.

Relativo ou pertencente a Acacio de Constantinopla ou a Acacio de Cesárea.

eguidor das doutrinas de Acacio de Cesárea ou ao cisma acaciano.

Cisma (482-519) provocado polo patriarca Acacio de Constantinopla, quen instigou ao emperador Zenón á publicación do Henōtikōn, edicto de unión de tendencia monofisita que non foi aceptado polo papa Fiz III quen excomungou o patriarca e iniciou o cisma.

Relativo ou pertencente ao Acualítico.

Conxunto cultural do Sáhara, Nilo e rexión dos lagos de África oriental, datado entre o VII e o V milenio a C. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Doutrina propugnada pola seita adamita.

Seita do s II que predicaba o retorno á inocencia de Adán.

Que afoga. 

Colar curto que empregaban as mulleres a principios do s XVIII.

Relativo ou pertencente ao rei Afonso e ao seu reinado.

Partidario de Afonso XII e do afonsismo.

Relativo ou pertencente ao período trobadoresco que floreceu durante o reinado de Afonso X o Sabio e Afonso III de Portugal.

Moeda que circulou en Portugal e nos territorios das Coroas de Castela e Aragón durante a Idade Media.

Táboas astronómicas establecidas a partir de 1252 por Yehudà ben Mošé e Iṣḥaq ben Sid e que foron confeccionadas en 1272, por encargo e baixo a supervisión de Afonso X o Sabio. Calculáronse a partir do meridiano e  paralelo de Toledo e están baseadas na teoría de Ptolomeo.

Tipo de arma de pedra tallada e retocada, propia do período Megalítico, de forma triangular e mangada nunha hasta.

Tipo de arma metálica, propia da Idade do Bronce Inicial, provista dunha gran punta cun amplo gume cortante e mangada nunha longa hasta.

Arma combinada de lanza e de machada. Foi empregada do s XIV ao XVII.