"Eza" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 3152.
-
-
Forma sufixada de orixe latina que se emprega na formación de adxectivos co significado de ‘orixe’ ou ‘natureza’.
-
Forma sufixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘da natureza de’, ‘semellante a’ ou ‘composto nitroxenado’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘pobreza’.
-
-
-
Parte inferior ou pendente dalgunhas pezas do vestiario con voo.
-
Parte inferior do sombreiro que rodea a copa, sobresaíndo dela, e que se desprega a ambos os lados.
-
-
Parte do tellado que sobresae e favorece o estancamento e posterior canalización da auga da choiva.
-
Pendente ou declive que presenta un monte, un outeiro, unha montaña ou calquera outra unidade de relevo.
-
-
-
Aparato simple de cálculo que consiste nun taboleiro provisto de arames paralelos, con bólas perforadas que permite facer todas as operacións aritméticas básicas.
-
Libro que ensinaba a ciencia matemática e a calcular.
-
Peza prismática de volume cuadrangular en forma de táboa que, sobre o equino, coroa o capitel e serve de asentamento á arquitrabe, ao tempo que protexe a decoración do capitel.
-
Instrumento de cálculo que facilita as operacións aritméticas ao substituír as multiplicacións e divisións por adicións e subtraccións, respectivamente.
-
-
-
Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.
-
Diminuír algo en altura ou grosor.
-
Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.
-
Perder o orgullo ou a dignidade.
-
-
-
Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.
-
Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.
-
Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.
-
Renuncia a proseguir nunha competición.
-
-
Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.
-
Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.
-
-
Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.
-
Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.
-
-
-
Enterrar as pólas dunha vide para que enraícen.
-
Comezar a saír a barba na espiga dalgúns cereais, especialmente o millo.
-
Brotar a barba.
-
Reunirse as abellas arredor da entrada da colmea, na saída do enxame.
-
-
-
Alterar ou corromper a natureza propia de algo.
-
Alterar voluntariamente a composición orixinal dun produto ao mesturalo con outro.
-
Facer unha persoa algo impropio á súa orixe ou liñaxe.
-
Alterarse as calidades propias dunha persoa ou cousa.
-
-
-
Proporcionar o necesario a alguén e poñelo á súa disposición.
-
Aprovisionarse do indispensable.
-
-
-
Presunto secuestro realizado por seres extraterrestres.
-
Movemento polo que un membro ou órgano calquera se afasta do plano medio do corpo.
-
-
Siloxismo en que a maior premisa é evidente de seu, en tanto que a menor, polo tanto a conclusión, soamente é probable.
-
Hipótese explicativa inferida a partir dunha serie de datos, pero de natureza cualitativamente distinta da que resultaría dunha indución sinxela.
-
-
Acción de levar a alguén contra a súa vontade do lugar onde vive normalmente valéndose da violencia ou de enganos.
-
Dislocación ou ruptura dunha formación militar, na Roma antiga.
-