"Euskadi" (En toda a entrada)

Adro ou pórtico que se localiza diante da igrexa.

Antiga igrexa parroquial, en Castela e Euskadi.

Distrito ou entidade territorial onde rexen os foros e as leis especiais de Bizkaia.

Embarcación pequena a remo que se emprega no servizo dos portos e na desembocadura dos ríos.

Embarcación de pequenas dimensións típica de Euskadi, manexada con tres remos que ten dúas proas e fondo plano.

Peza pendurada no interior dunha campá e que fai que soe.

Relativo ou pertencente aos cagotes.

Individuo que pertencía a un grupo marxinal de Euskadi.

Grupos de habitantes marxinais que vivían en Euskadi, e que no s XIII se consideraba que padecían doenzas contaxiosas e que estaban sometidos a un proceso de dexeneración física.

Relativo ou pertencente a Castela ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Castela.

Lingua románica, do subgrupo iberorrománico, orixinaria de Castela. É a lingua oficial de Arxentina, Colombia, Costa Rica, Cuba, Chile, Ecuador, España, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá,, República Dominicana, El Salvador, Uruguay e Venezuela. Comparte a oficialidade en Paraguay, Bolivia, Perú, Puerto Rico e Guinea Ecuatorial. Dentro do territorio español o castelán comparte o estatuto de lingua oficial nas comunidades autónomas de Galicia, Catalunya, València, Illes Balears, Nafarroa e Euskadi. Presenta como variedades dialectais o andaluz, o estremeño, o murciano, o canario e as variedades do castelán faladas en América.

Persoa que na época medieval tiña o goberno, a defensa e a xurisdición dun castelo en dominio útil e posesión inmediata, ben en nome do seu señor, no territorio dunha baronía, ou ben do soberano nos dominios reais.

Moeda de ouro que foi cuñada en Castela durante a Idade Media.

Que fala éuscaro.

Relativo ou pertencente a Euskadi ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Euskadi.

Carácter nacional, condición étnica, política e institucional que constitúe unha nación.

Situación da persoa determinada pola súa suxeición ou pertenza á xurisdición dun estado, co conxunto de deberes e dereitos que isto comporta. A atribución da nacionalidade a unha persoa prodúcese no momento do seu nacemento.

Nación sen estado, recoñecida nalgunhas constitucións, cun certo nivel de autonomía.

Terminoloxía utilizada pola Constitución de 1978 para referirse ás comunidades de Catalunya, Euskadi e Galicia e recollida nos seus Estatutos.

Principio xurídico e político polo que debe haber plena identidade entre nación e estado, e polo que os grupos nacionais concretos teñen dereito a constituírense en estado independente.

Relativo ou pertencente a Euskadi, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Euskadi.

éuscaro.