"Eiriz" (En toda a entrada)

adiantar.

Que se anticipa, que vai por diante nun movemento ou no transcurso do tempo.

Que está a rematar unha actividade iniciada hai tempo.

1. Funcionario real que na Baixa Idade Media exercía a máxima autoridade nun distrito fronteirizo ou adiantamento do Reino de Castela.

Documento en que consta un permiso ou unha obriga.

Documento que normalmente acompaña a mercadoría librada, e que indica a natureza e a cantidade, a data da libración e o nome do comprador e do vendedor, e que, se se está conforme, acredita a recepción da mercadoría.

Documento con que se legalizaba o transporte de mercadorías por todas as zonas fronteirizas do Reino de Castela.

Escritura gótica cursiva castelá dos ss XIII e XIV tal como se cría propia dos albarás.

Gobernador con atribucións civís e militares dos territorios en que foi dividido o Reino de Croacia.

Gobernador dun distrito fronteirizo, o banato, entre os húngaros e os eslavos da zona meridional.

Relativo ou pertencente aos bembes ou á súa lingua.

Individuo do pobo bembe.

Pobo do NO de Zambia e da zona fronteiriza de Katanga, no territorio que se estende desde a rexión do lago Moero ata a costa SO do lago Tangañika.

Lingua bantú da familia níxer-congo.

Relativo ou pertencente ao pobo dos cimbros ou á súa lingua.

Individuo do pobo xermánico dos cimbros.

Pobo xermánico influído polos celtas. Orixinarios de Xutlandia, emigraron cara ao sur xunto cos teutóns, os ambróns e os tigurinos arredor do s II a C. Invadiron a Galia meridional xunto cos teutóns (110 a C) e loitaron cos romanos en Orange (105 a C). Separados novamente dos teutóns, pasaron aos Alpes. Foron exterminados por Caio Mario na Batalla dos Campos Raudios (101 a C).

Dialecto do celta britónico que falaban os cimbros, mantido na zona fronteiriza occidental entre Inglaterra e Escocia probablemente ata o s X.

Dificultade para a realización de algo.

Turbación ou falta de soltura no que se está a realizar.

1. Estado da muller embarazada que comprende o período que vai desde a implantación do óvulo fecundado ata o parto, en que o embrión se nutre a expensas do organismo materno a través da placenta e que ten unha duración media de 40 semanas.

2. Embarazo en que o embrión se desenvolve fóra da cavidade uterina.

3. Estado patolóxico que simula un embarazo e que pode orixinar erros na diagnose. OBS: Tamén se denomina pseudociese.

4. Fenómeno psicosomático caracterizado por un conxunto de signos físicos que evocan un embarazo, pero que se dan nunha paciente que non está realmente embarazada.

5. Proba inmunolóxica para detectar a presenza da hormona gonadotropina coriónica (HGC) nos ouriños da muller embarazada.

Que está na fronteira.

Aplícase ao estado ou territorio que ten fronteira con outro.

Acción de gardar ou vixiar.

Conxunto de soldados ou xente armada que se encargan de defender ou vixiar persoas ou lugares.

1. Corpo armado que se encarga da vixilancia e defensa de algo ou de alguén.

2. Individuo que pertence a algún de estes corpos.

3. Instituto civil armado integrado nas forzas e corpos de seguridade do estado, que mantén unha estrutura xerárquica militar, e depende da dirección xeral de Seguridade do ministerio do Interior. Das súas funcións destacan a custodia das comunicacións terrestres, as costas, as fronteiras e as instalacións de interese nacional, a prevención do contrabando, o control das armas e explosivos e o cumprimento das disposicións vixentes sobre a conservación da natureza e o medio ambiente. Ademais, a Garda Civil de Tráfico ocúpase da vixilancia do tránsito interurbano.

4. Milicia cívica francesa que se constituíu en París en 1789 co obxectivo de defender o país dunha posible volta á monarquía e dos intentos de insurrección das clases populares. Disolta por motivos políticos en 1827, foi reconstituída durante a Revolución de 1830 e tras a súa participación na Comuna de París suprimiuse en 1872.

5. Corpo do exército romano que se ocupaba de custodiar os emperadores romanos.

6. Conxunto de varios corpos do exército destinados a protexer o soberano e a súa familia.

7. Rexemento, integrado na garda real, constituído por flamengos ou os seus descendentes.

...

Relativo ou pertencente aos lembas.

Individuo do pobo lemba.

Pobo africano que habita en Sudáfrica, especialmente no N do Transvaal, e nas áreas fronteirizas de Moçambique e Zimbabwe. Considéranse descendentes dos xudeus e conservan algunhas das súas prácticas.