"Ebro" (En toda a entrada)

1. Espazo que se utiliza para exercer a docencia nos centros de ensino.

2. Sala destinada á celebración de leccións ou cerimonias solemnes.

Parte anterior do terceiro ventrículo do cerebro.

Patio aberto arredor do que estaban as cortes das casas romanas. Na época imperial pasou a referirse ao conxunto dos palacios imperiais e dos edificios cortesáns.

Consello asesor das monarquías visigoda e carolinxia, continuador da audientia principis do Baixo Imperio Romano, que actuou como tribunal real nas monarquías dos pobos xermánicos.

Calquera dispositivo que separa un lugar doutro ou ben impide o paso a un lugar.

Obstáculo ou impedimento para que algo se realice.

Parapeto que servía para defenderse dos inimigos.

Fila de xogadores que se colocan diante da meta para evitar que o equipo contrario acade un tanto durante o lanzamento dun golpe franco.

Obstáculo, de calquera tipo, que afecta á capacidade de dispersión dunha especie.

Antepeito de madeira que circunda o círculo central das prazas de touros e que serve de protección aos toureiros.

Sistema defensivo realizado polo suxeito contra as lembranzas e motivacións indesexables.

Pantalla que se sitúa na beira dunha vía, especialmente en zona urbana, para limitar o efecto do ruído dos vehículos sobre as edificacións veciñas.

Conxunto de fenómenos térmicos que aparecen nunha aeronave, polo efecto do quentamento cinético.

Muro baixo construído no leito dun río ou no fondo do mar, cando se producen movementos de auga, para reter os seixos e a area.

...

Relativo ou pertencente aos beróns.

Individuo do pobo berón.

Pobo celta que se estableceu cara á metade do primeiro milenio a C na conca alta do Ebro, no territoro da actual Rioja.

1. Orificio do comezo do tracto dixestivo ou da cavidade dixestiva que presentan a inmensa maioría dos animais.

2. Estrutura en forma de cavidade, aberta inmediatamente despois do orificio bucal e en conexión co tubo dixestivo, que posúen moitos animais.

3. Método de respiración artificial que consiste basicamente en inducir a respiración do paciente expirando fortemente na súa boca.

Labios como parte da cara.

1. Abertura que comunica a parte exterior coa interior dalgunha cousa.

2. Abertura dun zapón.

3. Abertura que teñen na táboa harmónica os instrumentos de corda da familia dos laúdes.

4. Abertura entre dúas partes fixas ou móbiles dunha ferramenta ou dun instrumento.

5. ...

1. Relativo ou pertencente aos calos.

2. Que ten calos ou durezas.

Lámina de fibras comisurais que une os dous hemisferios do cerebro.

Que resulta áspero ao gusto.

Que se caracteriza pola súa falta de amabilidade.