"Documenta" (En toda a entrada)

Poñer unha cousa ou persoa máis próxima a outra.

Xuntar varias cousas nunha morea.

Presentar un ou varios documentos xunto con outros para complementar unha documentación.

Proporcionar algo para contribuír a unha causa determinada.

Poñerse baixo a protección de alguén.

Unirse unha parella en vida conxugal sen estar casados.

Ir ao encontro de alguén. OBS: Emprégase seguido da preposición por.

Desprazarse a un lugar concreto e próximo de onde se está situado.

Conxunto da documentación producida e recibida por un organismo público ou unha institución como resultado da súa actividade.

Edificio ou local destinado a albergar e custodiar unha colección de documentos.

1. Espazo da memoria dun ordenador destinado a almacenar información.

2. Conxunto de datos estruturados que poden recuperarse facilmente e empregarse nunha aplicación determinada.

Utensilio de material flexible, provisto no seu interior de compartimentos para gardar billetes, moedas, tarxetas ou documentación.

Bolsa de cartón, coiro, plástico ou doutro material, con tapa e xeralmente con asa, que serve para levar libros, cadernos, papeis ou obxectos semellantes.

1. Cargo e funcións dun ministro.

2. Persoa que forma parte do goberno coa categoría de ministro, pero que non ten ao seu cargo ningún ministerio.

1. Conxunto de valores e outros efectos comerciais que forman parte do activo dunha empresa ou dun banco.

2. Conxunto de contratas ou pólizas de seguros e de operacións de reaseguramento.

Persoa ou institución oficial que se encarga da censura.

Maxistrado romano que realizaba o censo ou rexistro dos cidadáns e dos seus bens.

Persoa nomeada pola xunta xeral dunha sociedade anónima para someter ao seu criterio a aprobación da documentación e contabilidade presentada polos administradores da sociedade.

Profesional contable colexiado con funcións de auditoría e inspección de contas, balances e outros documentos contables.

1. Relativo ou pertencente a Chipre, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Chipre.

1. Relativo ou pertencente aos chipriotas.

2. Individuo do pobo chipriota.

3. Pobo indoeuropeo que, procedente das costas de Grecia, colonizou a illa de Chipre e se estableceu alí.

Dialecto grego antigo, estreitamente vinculado co arcádico (arcádico-chipriota) e posiblemente tamén co panfílico (aqueo), documentado na illa de Chipre.

1. Cada unha das partes, separacións ou disposicións das que pode constar un acto xurídico público ou particular na súa proxección documental.

2. Proposición que adoita situarse no final dun documento xurídico e que serve de condición para o cumprimento do mesmo.

3. Fórmula testamentaria que se emprega con frecuencia polo testador como medida de precaución para indicar a non validez de ningún outro testamento posterior que non inclúa determinados sinais, expresións ou palabras.

4. Fórmula introducida nos contratos que impón penas ou indemnizacións ás partes no caso de contravir o pactado.

5. Fórmula que acorda someter á decisión dun ou de varios árbitros as cuestións litixiosas que xorden respecto da interpretación do acordado nun contrato.

6. Declaración pola que algunha das partes posúe privilexios exorbitantes en prexuízo das outras.

7. Mención da intervención do notario na escritura.

8. Fórmula que, para asegurar o cumprimento da obriga principal, impón sancións á parte que a incumpre ou a demora.

Unidade gramatical que se caracteriza pola presenza dun verbo ao redor do que se organizan as distintas funcións sintácticas. É a unidade inmediatamente inferior, na escala gramatical, á oración.

...

Conxunto de leis, de escritos históricos, dogmáticos ou filosóficos ou de inscricións antigas.

1. Conxunto, o máis extenso e ordenado posible, de datos ou textos que forman unha unidade e que serven de base documental nunha investigación.

2. Colección de datos lingüísticos representativos que se reúnen co propósito dunha análise lingüística.

3. Conxunto de textos que corresponden a un determinado autor, época, escola ou movemento literario.

Festividade da Igrexa Católica na que se celebra a consagración, adoración e exposición solemne do Corpo de Cristo o xoves seguinte da baixada do Espírito Santo sobre os apóstolos. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Censura contra algo ou alguén.

1. aloración sobre unha obra artística ou literaria.

2. Profesión dos que escriben críticas.

3. Estudo das fontes documentais que se efectúa sobre personaxes ou feitos históricos para establecer o seu grao de autenticidade.

4. Disciplina filolóxica que tenta restituír a versión dunha obra máis próxima ao orixinal do autor, a partir da análise dos testemuños que a difundiron.

Disciplina que tenta discernir a natureza, as condicións de posibilidade, os límites e os presupostos de coñecemento humano.